vigilie

de nachtwake

De vigilie is het uur van de duisternis en de stilte. Het is het uur van de nachtwake in het klooster, de tijd om vertrouwd te raken met de duisternis. De vigilie nodigt je uit om de duisternis te vertrouwen in weerwil van de angst die ze oproept. Als je haar tegemoet treedt met de moed die openstaat voor het leven, ontdek je een groot geheim: er schijnt licht in de duisternis. Niet naar de duisternis toe, maar te midden van de duisternis.

Het uur van de vigilie is ook een symbool van het wakker worden. Wakker worden is onze taak in het leven. Wakker worden vraagt van ons een afwachtende, luisterende houding die vooraf gaat aan waarachtige woorden of gezangen. Zo roept de vigilie op tot liefdevol luisteren. Monniken worden aangemoedigd om met hun hart te luisteren opdat ze uiteindelijk datgene zullen opmerken ‘wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord.’

Het contemplatieve moment van de vigilie verrijkt de dag met betekenis en vreugde. Niets is zo belangrijk in ons leven als de overvloed. Waar overvloed is, heerst vreugde. Daarom is soberheid het enige wat we nodig hebben: anders verwordt overvloed tot overmaat. De vigilie is dus het getijde dat jou oproept voeling te krijgen met dat sobere, duistere maar van genade vervulde mysterie waarin wij zijn ondergedompeld.

De engel van de vigilie daagt ons uit om het mysterie van een duisternis die licht uitstraalt de hele dag met ons mee te dragen; mee te dragen in verwondering en vreugde, als een melodie die we niet kunnen vergeten.