Persoonlijk gesprek

Je bent welkom voor een gesprek over wat jou persoonlijk raakt. Dat mag over geloof en kerk gaan, maar ook met andere vragen ben je van harte welkom. Ik werk niet voor de kerk en vervang het pastoraat van jouw eigen kerk ook niet. Mijn gesprekken zijn geen therapie. Ik ben gewoon een medemens die door opleiding en ervaring gewend is om goed te luisteren en persoonlijk en respectvol te reageren. Ik stel mij open voor jouw woorden en laat mij raken door jouw verhaal.

Je zult merken dat ik de vooral stil ben als jij praat. Ik onderbreek je hooguit als ik je iets wil vragen ter verduidelijking. Ondertussen observeer ik wat jouw woorden in mijn innerlijk teweeg brengen. En juist dát is dan mijn antwoord op jou; zó gaan we vervolgens verder. Zo ontstaat vanzelf vertrouwen en diepgang in ons contact. Jij bent mijn gast en bepaalt waarover je het wil hebben. Niet ik bepaal de loop van ons gesprek. En ik vind het niet belangrijk of je kerkelijk bent of niet of misschien niet gelovig (meer). Ik ontmoet je graag.

"De luisterende mens is aanwezig bij de ander met twee open, stille, naakte oren. Met de stilte van zijn luisteren geeft hij ruimte aan het spreken van de ander, opdat het vrij naar buiten komt als water uit een bron. Als iemand echt luistert, dan wordt de spreker meer vrij, meer zichzelf en meer aanwezig voor zichzelf en voor de ander. Er is een stilte in de oren van de luisteraar. Via deze stilte zegt hij: 'Ik ben helemaal aanwezig om jouw spreken te ontvangen. Jouw spreken is belangrijk – want jij bent belangrijk. Ik wacht op je.' De luisteraar met zijn stilte nodigt het woord van de ander naar buiten, en ontvangt het zonder het te willen bezitten.” (Frans van der Lugt s.j.)