Geboren in 1958 ben ik zonder enige religie opgegroeid en in mijn vormingsjaren was ik een linkse student die volop deelnam aan het studentenleven in Groningen. Mijn religieuze verlangen is geboren en gegroeid in de loop van mijn twintiger jaren. In die tijd zei ik wel eens: iedereen komt maar bij mij uithuilen, maar waar is de schouder waarbij ik kan uithuilen? Nu durf ik wel te zeggen dat mijn verlangen  toen een religieus verlangen was. Waarachter een gemis schuilde. Ik verlangde naar God, Iemand die mij liefheeft zoals ik ben. Mijn zoektocht begon. 

Die bracht mij in de jaren 90 naar de St. Paulusabdij in Oosterhout. Er zouden nog veel kloosters volgen. Mijn bekering, zo benoem ik de ervaring achteraf, vond plaats met Pasen 2006 in Duitsland. Een programma van deVoorde met als leidraad de zeven smarten en zeven vreugden van Maria bracht mij naar een oude pelgrimsplek in Oberzeuzheim. Bij het altaar voelde ik duwen in mijn rug, ik knielde er op de rotsbodem en boog mijn hoofd. Ik ervoer een diepe vrede en voelde een enorme liefde. Acht jaar later werd ik gedoopt op Paaszaterdag 2014 bij de dominicanen in Huissen. Maar Jezus vond ik ingewikkeld. Pas de Geestelijke Oefeningen van de jezuïeten gaven mij in 2018 een relatie met Hem.