Woorden en verhalen kunnen veel bijdragen aan begrip voor de wereld om je heen en kennis van jezelf. Maar dat geldt evenzeer voor beelden en symbolen, die ons op een heel ander niveau aanspreken dan taal. Denk bv. maar aan de trouwring, een symbool voor een bijzondere liefdesband tussen twee mensen. Of denk aan het kruis, een martelwerktuig maar ook symbool van lijden en sterven van iemand die zijn leven uit liefde voor ons heeft gegeven. En symbool van volledige overgave aan zijn persoonlijke weg in volledig vertrouwen op zijn Vader. Hoezeer moet je niet liefde zijn als je bereid bent om vrijwillig die weg te gaan!
branding
Als ik kijk naar de spirituele weg die ik heb afgelegd, dan komen twee beelden op die die weg symboliseren. Het eerste is een beeld dat meer op microniveau beschrijft hoe mijn zoektocht is verlopen. En dat is het beeld van het kronkelige pad dat een mier aflegt op weg naar haar doel. Dat pad loopt voor mij langs (zen)boeddhisme, paganisme (druïden), programma's op mystieke basis van deVoorde en verschillende religieuze ordes (benedictijnen, cisterciënzers, dominicanen, jezuïeten, karmelieten). Als je terugbladert in mijn blog, dan komen veel van die kronkels ook voorbij. Ik heb niet over alles geschreven, maar het beeld van het kronkelige pad van een mier zal herkenbaar zijn.
Maar als ik meer uitzoom en kijk op macroniveau, dan doemt er een tweede beeld op. Dat is de branding die over een strand stroomt waarna de zee zich weer terugtrekt. En dan zie ik drie grote golven van spirituele groei die een basis van kloosterbezoek overspoelen. Periodes waarin ik mij gedurende langere tijd sterk thuis voelde bij een specifieke spiritualiteit. In zo'n periode verdiepte ik mij in literatuur, sprak ik met mensen en nam deel aan programma's, retraites en vieringen. De eerste golf bracht mij deVoorde en schonk mij mijn bekeringsmoment in Duitsland en mijn zoektocht naar "de monnik in mij". De tweede golf voerde langs de dominicanen in Huissen en schonk mij mijn doop in de Paaswake van 2014.
jezuïeten
De derde grote golf kwam aan in 2018, toen ik in de Oude Abdij in Drongen mijn eerste Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola kreeg. Die Oefeningen schonken mij een relatie met de Levende, Jezus. Ik heb verschillende blogs gewijd aan de Oefeningen en mijn band met de ignatiaanse spiritualiteit. En anno nu, maart 2026, is die golf nog steeds niet uitgeraasd en heeft de zee zich nog niet teruggetrokken. Nog steeds is de rijkdom van de ignatiaanse spiritualiteit in zijn betrokkenheid op persoonlijke ervaringen een grote inspiratiebron voor biddend leren leven: de levenshouding van een (thuis)monnik. En onder de branding bevindt zich het vaste strand: de grote rijkdom van de kloosterspiritualiteit. Jaarlijkse bezoeken aan kloosters in Nederland en België zorgen dat het strand niet afkalft.
