In 2023 heb ik de meest intensieve retraite van mijn leven gedaan: de volledige Geestelijke Oefeningen. Dertig dagen leven in stilte binnen de bedding van Gemeenschap de Hooge Berkt. Iedere dag bestond uit enkele keren per dag ca. een uur mediteren of bidden met een bijbeltekst en een dagelijks gesprek met mijn begeleidster. Tussendoor eten, wandelen, schrijven en af en toe een boodschap doen in de supermarkt. Over de Oefeningen heb ik hier al veel geschreven. Vandaag wil ik een van de hoogtepunten van die retraite met jullie delen.
Een van de laatste dagen kreeg ik de tekst van Johannes 20: 24-29 aangereikt. Dat is het verhaal na de opstanding van Jezus, waar Tomas de uitnodiging krijgt om Jezus' kruiswonden aan te raken. Tomas gelooft niet zo maar dat Jezus is opgestaan uit de dood. Vandaar dat hij later de bijnaam "ongelovige Thomas" kreeg. Tijdens de hele retraite was al regelmatig mijn kleine ik, mijn bange Paultje, tijdens meditaties aanwezig. Ook deze keer zou hij een rol spelen in wat zich in mijn binnenste afspeelde. Ik parafraseer hier nu mijn aantekeningen uit 2023.
nieuw leven
Ik plaats mij op de plek van Tomas, die door Jezus uitgenodigd wordt om Zijn wonden aan te raken. Ik doe dat voorzichtig en voel in Zijn wonden leven kloppen. Ik blijf aandachtig bij dat gevoel van leven in Zijn wonden, dat ik onder mijn vinger voel. Dan voel ik MIJN leven, leven in mijzelf. Ik voel dat IK leef. Ik voel mij blij en dankbaar. Vervolgens komt er een andere bewoording van Jezus' woorden in vs. 29 naar boven: Omdat je Mijn leven hebt gevoeld, voel je ook leven in jezelf. Zalig zij die leven in zichzelf voelen en Mij niet hebben gezien. Dat klikt voor mij niet als verwijt (waarom geloof je niet vanzelf?) maar eenvoudig als een constatering.
Terwijl ik in die ervaring blijf, besef ik ineens dat ik de dag daarvoor juist de dood had gevoeld. Dat was toen ik als een van de mensen die erbij was toen Hij stierf, Zijn lichaam van het Kruis afhaalde. Zijn lichaam voelde dood, nu voelde ik leven. Mijn vreugde en dankbaarheid groeien en er komt een glimlach op. Ik krijg zin om te dansen van vreugde pak Paultje voorzichtig bij de hand voor een rondedans. Daarna lopen we samen hand in hand naar het licht toe. Pouwel en Paultje op weg naar nieuw leven.