In 2006 deed ik bij deVoorde een programma met als titel: In het licht van nieuwe ruimte. De titel bleek voor mij een profetische kracht te hebben. Jarenlang zocht ik al een spiritualiteit die bij mij paste. Zonder religie opgegroeid was ik geïnteresseerd geraakt in oosterse religies, m.n. in het zen-boeddhisme. Ik beoefende zelf zen en werd aangetrokken door het concept “leegte”. Zen maakte mij gevoelig voor het mysterie dat wij leven. Toch drong het besef zich op, dat mijn geest zich aangetrokken voelde tot het oosten maar dat mijn ziel westers is. Het was opvallend dat katholieke monniken zo’n rol speelden in de introductie van zen in Nederland. Maar christen worden? Nee, dat idee kwam niet in mij op.
Een nieuwe etappe op mijn geestelijke weg werd de religie van de druïden: de westerse wereld van de Kelten maar niet christelijk. Wel een bezielde wereld en een wereld waarin rituelen en contact met de natuur een wezenlijke rol spelen. Ook het sjamanisme paste hierin. Allemaal vormen van spiritualiteit die mij rijp maakten voor mijn weg in het christelijke geloof: het rooms-katholicisme. Maar voordat ik christen werd, moest ik nog wel van de nodige vooroordelen af. Tussen mijn mystieke ervaring in 2006 en mijn doop in 2014 zitten 8 jaar. Zonder deVoorde en vele kloosters was ik niet thuisgekomen in het katholieke geloof. Hier op deze pagina vind je mijn blogs over het onderwerp geloof.
