In de Rooms-Katholieke Kerk noemt men gelovigen die geen deel uitmaken van de kerkelijke hiërarchie leek. Dat bestempelt alle vrouwelijke gelovigen direct tot leek, want de Kerk vindt nog steeds op dubieuze theologische gronden dat vrouwen geen ambt mogen bekleden. Er zijn zelfs bisschoppen die vinden dat vrouwen geen lectrix mogen zijn, d.w.z. de lezingen tijdens de mis niet mogen verzorgen. Officieel is een leek dus "iemand die niet tot de geestelijke stand behoort”. In onze oren echter klinkt 'leek' als ondeskundig, onvoldoende op de hoogte zijn. De volslagen leek, dus. Maar 'leek' stamt af van het Griekse ‘laos’, dat volk betekent.
Dit Griekse woord gaat op zijn beurt terug op een Hebreeuws woord, waarmee in de Bijbel het Godsvolk wordt aangeduid: Gods gemeente of vergadering. En daartoe behoren alle gelovigen. Ook de kerkelijke hiërarchie (inclusief kloosterlingen) is in die betekenis dus leek. Mijn geloofsweg verloopt voor een groot deel via kloosters van de verschillende religieuze ordes. Veel van die ordes kennen een vorm van organisatie voor externe gelovigen die zich met hen verbonden voelen. Je krijgt er vorming in de spritualiteit van de betreffende orde en je vindt er gelijkgestemden op je weg in het geloof. Op deze pagina vind je al mijn blogs over leken.
